|
2425 HEBREW chayay khaw-yah'-ee a primitive root (compare 'chayah' H 2421); to live; causatively to revive:--live, save life. life, Neh 6:11 live, Gen 3:22, Exo 1:16, Exo 33:20, Lev 18:5, Num 21:8, Deu 4:42, Deu 19:4, Deu 19:5, Jer 38:2, Eze 18:13, Eze 18:24, Eze 20:11, Eze 20:13, Eze 20:21, Eze 47:9 lived, Gen 5:5, Gen 11:12, Gen 11:14, Gen 25:7, Num 21:9 liveth, Deu 5:24, 1 Sam 20:31
|